Dag 5
  2 maart 2011

  Van Whakatane via
White Island
naar Rotorua.

  Dag 5

2 maart 2011

Van Whakatane via White Island
  in de
Bay Of Plenty naar Roturua.


Southern Belle in Matamata


Double Room in B&BlHet is woensdagochtend 2 maart 2011. We waren vroeg naar bed gegaan en daardoor ook lekker vroeg wakker. Het zonnetje breekt door en al vlot belt de organisatie dat de trip doorgaat. Gelukkig maar, want in 2008 ging hij tot 3-maal toe niet door. Lekker onder de douche in het toiletgebouw en een bak koffie, waarna wij, Jaap zonder ontbijt, richting de haven rijden voor het inschepen.  Geen ontbijt omdat Jaap heel snel misselijk wordt bij verstoring van zijn balans en dat is op de oceaan zo gebeurt. De boot vertrekt om 09.30 uur uit de haven van Whakatane en vaart met hoge snelheid richting het vulkaaneiland met een 35 passagiers en 6 bemanningsleden / gidsen aan boord. Grappig is dat alle gidsen op blote voeten over de boot lopen en zo ook drinken en thee ronddelen en pas op het laatste moment hun schoeisel aandoen. White Island is een stratovulkaan waarbij bij de laatste echt grote uitbarsting in 1914 ongeveer 1/3 van de rotsformatie die het eiland omringden werd weggeslagen. Hierdoor kun je in verhouding vrij eenvoudig op het eiland landen zonder dat er een berg beklommen moet worden.

 

Na een half uur tekende White Island door de opstijgende rookpluim zich duidelijk af aan de horizon. Na een 1,5 uur varen kwamen we bij White Island aan.  Het scheelde niet veel, maar door op tijd naar buiten te gaan kon ik de misselijkheid onder controle houden en kwam ik heelhuids bij het eiland aan. De ontscheping begint en we kunnen met een man of 14, waaronder steeds 2 gidsen in de rubberboot die vervolgens aanlegt bij de overblijfselen van de Sulfermijn op het eiland. Wij gaan met de 3e en laatste boot. De eerste groep met 2 gidsen is dan al vertrokken op de excursie over het eiland. We hebben allemaal een helm op en een zuurstofmasker om de nek bungelen. We zijn in een actieve vulkaan aangekomen met giftige gassen rond het kratermeer.

De gidsen geven veel informatie en wijzen ons allerlei wetenswaardigheden met betrekking tot o.a. de helder gele sulfer afzettingen, temperaturen en gevaren.

Ze letten ook goed op; Er loopt 1 voorop en 1 achteraan om de groep bij elkaar te houden voor onze veiligheid. In principe geven de op het eiland geplaatste seismische instrumenten de actieve stand van zaken weer, zodat men reeds van te voren weet of het veilig is of niet. Zo ging mijn tocht in 2008 bij de 3e poging niet door opmdat er seismische activiteiten geregistreerd waren die die middag ook uitmonden in een aardbeving op White Island. Gelukkig deze keer geen meldingen in die richting dus konden we genieten van moeder natuur die hier in een heerlijk extreme wijze aan ons werd aangeboden.

  

Het geeft echt een kick om in een actieve vulkaan rond te lopen. We gaan via een aantal uitzichtspunten eerst naar een rotswand waar op een aantal plaatsen de stoom uit de aarde komt donderen. Hete grijs-witte rook komt uit de rotswand met heel veel lawaai, alsof er vele treinen aan komen rijden. Om de beurt gaan wij allemaal alleen of als koppel op de foto voor deze rotswand, waarna we doorlopen naar het kratermeer. Opeens wordt het sein zuurstofmasker op gegeven als we dichtbij komen. Karin is iets te laat en neemt een teug van de giftige dampen mee. Een ernstige hoestbui en veel tranen is het gevolg. Na een minuutje kan ze weer normaal ademhalen en kunnen we weer verder. Op de rand van het kratermeer zien we het groene, giftige en dampende water. We schijnen geluk te hebben dat we het kunnen zien, meestal is er teveel rook om het groene water te zien. Over de rand van krater lopen we weer verder het eiland op, waarna vlot het signaal komt dat de zuurstofmaskers weer afkunnen.    

Na een kleine 2 uur zijn we terug bij het landingspunt, nabij de restanten van de sulferfabriek. Als laatsten stappen wij in de 3e en laatste rubberboot weer richting de PeeJay boot. Aan boord zijn er een paar passagiers die gaan zwemmen rond de boot en daarna varen we nog even bij beide baaien langs, waarna de steven definitief richting vasteland wordt gericht en White Island verdwijnt langzaam aan de horizon.

Ik zit de hele weg achterop langs de railing en wordt behoorlijk nat door het overkomende buiswater, maar ik heb hierdoor geen last van zeeziekte en geniet met volle teugen. De oceaan is vandaag toch iets te wild om walvissen en dolfijnen te ontdekken, maar niet getreurd want dat staat nog op het programma.

 

Na wederom 1,5 uur varen lopen we de haven van Whakatane weer binnen. De boot legt aan en het personeel vormt een ere-haag als wij van boord gaan. Prettige mensen die weten waar ze mee bezig zijn. In de camper gekomen gaan we lekker een bak koffie maken, eten wat, gaan daarna in het centrum geld tappen en reizen af richting Rotorua voor onze volgende bestemming, het Blue Lake Top 10 Holiday Park. Dit Holiday Park is net ten zuid-oosten van Lake Rotorua gelegen waar de natuur ons op zonnige dagen (volgens mij alleen in de ochtenduren en vroege middag) kan verrassen met het Blue Lake en het Green Lake. Het water weerspiegelt dan ook echt die verschillende kleuren. Tussen de 2 meren ligt een uitkijpunt waar je beide meren gelijktijdig kunt zien. Het is een mooie camping waar wij pas tegen het einde van de middag aankomen. Wij melden ons en krijgen een plekje tegen de bosrand. Eten doen we in de camper en we maken nog even gebruik van het internet om onze wederwaardigheden te delen met onze volgers. Vroeg op bed, want morgenochtend gaan we raften, iets waar Karin al maanden naar uitziet. Ze zegt ook al maanden "als ik het overleef" begint dan pas mijn vakantie.    


Logo Jaap

Ga naar boven